Hades

Bóg śmierci, umarłych i nieumarłych. Jeden z Sześciu. Ma żonę Persefonę (niegdyś Korę, lecz zmienił jej imię, by bardziej pasowało do mrocznego podziemia), córkę Demeter. Jego atrybutami są klucze i berło. Przy boku zawsze ma Cerbera – trójgłowego psa.

Żeby dostać się do krainy zmarłych, trzeba było przeprawić się przez rzekę Styks. Swoją łodzią przewoził przez rzekę ponury Charon. Za swoją pracę brał od każdej duszy jedną srebrną monetę – bez pieniążka nie było wstępu do krainy, dlatego ludzie wkładają zmarłym w usta zapłatę dla Charona. Kraina zmarłych dzieli się na 3 części: wyjątkowo zasłużeni ludzie żyją błogo na Polach Elizejskich. Niczym nie wyróżniający się ludzie idą do Erebu. Ci, którzy narazili się bogom są strącani do Tartaru, gdzie cierpieli najczęściej wieczne męki. Katami są Erynie – obłąkane z okrucieństwa demony, nie mające miłosierdzia.

Jego świętym drzewem jest płacząca wierzba, a ptakiem - kruk.

Po narodzeniu został połknięty przez swego ojca Kronosa bojącego się o utratę władzy. Uratował go wiele lat później młodszy brat Zeus, podając ojcu środek na wymioty. Uwolniwszy się, Hades stanął do walki przeciwko władcy świata. Po pokonaniu Kronosa Zeus, Posejdon i Hades ciągnęli losy o to, który z nich będzie rządził niebem i otrzyma władzę zwierzchnią; który posiądzie morze, a który świat podziemny. Ten ostatni właśnie Hadesowi przypadł, wprawiając go w złość. Szybko jednak zaklimatyzował się ze światem śmierci.